जीवन…….
एक अग्नीकुंड-
भकभकतं ।
त्यातील ज्वाळा…..
पहातात सगळ्यांना
गिळायची वाट ।
असतात संबधी अडचणीच्या.
असलेल्या प्रत्येकास,
टाकाव्या लागतात समिधा तिच्यात
इच्छेच्या, अकांक्षेच्या, स्वप्नांच्या !
आणि समिधाच संपल्या तर…..?
स्वत:च बनून समिधा…..
घ्यावी लागते उडी-
त्या नरभक्षक अग्नीकुंडात ।
जीवन…..
एक अग्नीकुंड-
ज्याने जळतही नाही पुर्ण!
तसच पोळलेलं, लक्तरलेलं शरीर घेऊन,
जळत-जळत जगावं लागतं….
मरेपर्यंत ।
- © प्रशेन ह. क्यावल
http://prashengazal.blogspot.com
Tags: मराठी कविता, मराठी गझल, मराठी साहित्य, marathi gazal, marathi literature, marathi poems, marathi songs
