संपुर्ण समर्पण

ये सखे मज लिपटुन जा,
तुझे सर्वस्व मज देऊन जा।
रस माझ्या ओठांचा ओठांनी शोषूनी,
मज प्रेमात चिंब भिजवून जा।

तुझे रोम-रोम होऊ दे रोमांचीत,
होऊ दे तुझ्या सर्व व्रूत्तींना पुलकीत,
तोडूनी बंध सारे मला घट्ट बिलगीत,
तू हलकेच माझ्यात मिसळून जा।

होऊ दे स्पर्श माझा तुझ्या सर्वांगाला,
भेटू दे श्वास माझा तुझ्या श्वासाला,
घर्षू दे माझे शरीर तुझ्या शरीराला,
मज कामशास्र तू शिकवून जा।

उमटू दे चुंबनांचे ठसे सर्वांगावर,
नसू दे वस्त्रांचा ताबा शरीरावर,
तुझे अनाव्रुत्त शरीर माझ्या शरीरावर,
हळूवार तू झोकून जा।

जे न जाणी बंध, म्हणती त्यास प्रेम,
उधळे बेफाम जे, म्हणती त्यास प्रेम।
संपुर्ण समर्पण!…. नाव त्याचेच प्रेम,
पाठ प्रेमाचे मजकडून शिकून जा।

— copyright with Prashen H Kyawal

http://marathipoems.wordpress.com

Tags: गझल, मराठी कविता, मराठी कवी, मराठी गिते, मराठी गज़ल, श्रुंगार रस, marathi gazals, marathi literature, marathi poems, marathi poets, marathi songs